Słowo na niedzielę 03 lipca 2016r.

1. „Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch.” W miarę jak Słowo Jezusa jest rozsiewana z większą obfitością zwiększają się także potrzeby towarzyszenia temu Słowu – aby bezpiecznie wzrastało. To jest dynamika siewu Jezusa. Sieje hojnie i z hojnością plonem chce się opiekować. W jednej parafii ilu jest tych „siedemdziesięciu dwóch”? Animatorzy ministrantów, oazy, katecheci, grupa modlitewna i członkowie Żywego Różańca. Każda z tych osób troszczy się o to, aby Słowo Jezusa wydało plon obfity i wzrastało.

 


2. „Wysłał ich po dwóch.” Z kim chciałbym zostać posłany, a z kim wolałbym nie tworzyć „pary”? Jezus wie, że każdy z nas ma swój charakterek. Łączy nas w jednym ruchu, grupie, stowarzyszeniu, abyśmy dzielili razem ten sam charyzmat mimo różnic osobowościowych. Tylko Miłość Jezusa jest w stanie dokonać „w parze” cudu jedności.
„Przed sobą.” Misja, z jaką wysyłani są, nie jest jakąkolwiek. Są wysłani przed Kimś. Kogoś reprezentują i zapowiadają. Ktoś po nich przyjdzie. Na pewno nie są najważniejsi. Oby nam wszystkim, służącym w Kościele, nie przyszła myśl, że jesteśmy ważniejsi od Niego. Nie wysyła nas z naszą misją, ale z Jego misją. Wysłani nie tylko muszą się troszczyć o umiejętność dogadywania się między sobą i o kondycję do pracy, ale także o pokorę. Mają wciąż być na drugim miejscu. W cieniu tego, który ich wysłał.

 


3. „Do każdego miasta.” Hojność Jezusa polega także na tym, że o każde miasto się troszczy. Mógłby jedne pomijać, a drugie faworyzować. A On posyła do każdego miasta. Każdy człowiek jest godzien Siewu Jezusa. Każdy jest godzien tego, by usłyszeć o królestwie Bożym i Królu, który jest Dobrym Pasterzem. Dzięki Ci, o Jezu, że i mego miasta nie ominąłeś i w nim pracują Twoi posłańcy.


Ks. Paweł Barylak SDB

 

 

 

(Iz 66,10-14c)


Radujcie się wraz z Jerozolimą, weselcie się w niej wszyscy, co ją miłujecie! Cieszcie się z nią bardzo wy wszyscy, którzyście się nad nią smucili, ażebyście ssać mogli aż do nasycenia z piersi jej pociech; ażebyście ciągnęli mleko z rozkoszą z pełnej piersi jej chwały. Tak bowiem mówi Pan: Oto Ja skieruję do niej pokój jak rzekę i chwałę narodów - jak strumień wezbrany. Ich niemowlęta będą noszone na rękach i na kolanach będą pieszczone. Jak kogo pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy. Na ten widok rozraduje się serce wasze, a kości wasze nabiorą świeżości jak murawa. Ręka Pana da się poznać Jego sługom.

 

 

(Ps 66,1-3.4-7.16.20)


REFREN: Niech cała ziemia chwali swego Boga

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie,
opiewajcie chwałę Jego imienia,
cześć Mu wspaniałą oddajcie.
Powiedzcie Bogu: „Jak zadziwiające są Twe dzieła!

Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie,
niech Twoje imię opiewa”.
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga:
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi.

Morze na suchy ląd zamienił,
pieszo przeszli przez rzekę:
Nim się przeto radujmy!
Jego potęga włada na wieki.

Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy,
którzy boicie się Boga,
opowiem, co uczynił mej duszy.
Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby
i nie oddalił ode mnie swej łaski.

 

 

(Ga 6,14-18)


Nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. Bo ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie. Na wszystkich tych, którzy się tej zasady trzymać będą, i na Izraela Bożego /niech zstąpi/ pokój i miłosierdzie. Odtąd niech już nikt nie sprawia mi przykrości: przecież ja na ciele swoim noszę blizny, znamię przynależności do Jezusa. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym, bracia! Amen.

 

(Kol 3,15a.16a)


Sercami waszymi niech rządzi Chrystusowy pokój, słowo Chrystusa niech w nas przebywa z całym swoim bogactwem.

 

 

(Łk 10,1-12.17-20)


Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże. Lecz jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu. Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają. Wtedy rzekł do nich: Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie.